Als iemand me zou hebben beoordeeld op basis van m'n Albert-Heijn-mandjes-inhoud dan zou 'ie me direct afschrijven als healthfreak. Als biologische geitenwollensok met wereldverbeterende attitude. Met m'n sojamelk, biologische muesli, sojayoghurt, hummus en alfalfa… zelfs m'n Appie-app sloeg ervan op tilt! Maar ik beloof u dat ik vanaf nu niet ineens groen wordt. Toegegeven, ik doe wel wat aan afvalscheiding hier en daar, maar verder ben ik niet zo nobel.

De reden van de wijziging in mijn voedingspatroon is de jarenlange ellende van PDS-klachten. Hier en daar probeerde ik eens wat en soms was er wat verbetering. Maar net zo snel ging het weer mis en het is zo moeilijk te bepalen waar het aan ligt. Het enige wat op viel was dat de Sonja Bakker* periode een goede peride was voor mn ingewanden.

Bij toeval Google'de ik een site tevoorschijn waar eens niet de geijkte tips op stonden, maar daadwerkelijk informatie over het hoe en waarom. Ik raakte zowaar gexefnspireerd. Voordat ik het pakket daadwerkelijk wilde aanschaffen (weekmenu's etc) vroeg ik eerst een proef-dagmenu aan per e-mail. En daar was 'ie weer: demotivatie. Dure ingredixebnten en aparte gerechten waarbij ik mezelf al afvroeg wat ik ermee moest, laat staan dat ik een slecht etende kleuter kan overtuigen. Dan komt het aan op creativiteit. Ik heb zo nauwgezet mogelijk de tips geprobeerd te plukken van de site en heb mn eigen lijstje gemaakt van 'don'ts'. Zo kan ik normaal koken voor mezelf en Nien.ke, houd ik het budgettechnisch een beetje gezellig en hopelijk werkt het ook nog.

Voorlopig schrap ik melk volledig (i.v.m. lactose en casexefne; wat voor de mens moielijk te verteren is en een voedingsbron is voor de slechte bacterixebn in de darmen). Ook zetmeel (pasta/rijst/aardappels) worden tot het minimum beperkt (na omzetting in suikers een voedingsbron voor de slechte bacterixebn in de darmen). Brood wordt i.v.m. onoplosbare vezels tijdelijk vervangen door producten met oplosbare vezels zodat de gexefrriteerde darmen tot rust kunnen komen. Geleidelijk zal dit weer worden gexefntroduceerd.

Als eerste betekent dit de introductie van sojamelk en -yoghurt om gewoon brinta en muesli te kunnen eten. De yoghurt nam ik vandaag als eerste en smaakte verrassend genoeg… naar yoghurt. Dus ik ben benieuwd naar de melk. Gezien de prijs van beide vervangers ga ik er wel zuinig mee om; een pak sojamelk kost gewoon 2x zoveel als gewone melk.

Ik ben zeer benieuwd of ik deze keer een goed te volgen modus kan vinden om het leefbaar te maken en om toch af en toe iets 'anders' te kunnen eten zonder gelijk een ingewandentechnische meltdown te hebben. Keep ya posted.

* na bestudering van m'n Sonja Bakker boek viel me op dat melk weinig voorkomt in het dieet. Ook pasta, rijst en aardappels worden maar in kleine hoeveelheden gebruikt. Wellicht ligt hier de basis?

Als iemand me zou hebben beoordeeld op basis van m'n Albert-Heijn-mandjes-inhoud dan zou 'ie me direct afschrijven als healthfreak. Als biologische geitenwollensok met wereldverbeterende attitude. Met m'n sojamelk, biologische muesli, sojayoghurt, hummus en alfalfa… zelfs m'n Appie-app sloeg ervan op tilt! Maar ik beloof u dat ik vanaf nu niet ineens groen wordt. Toegegeven, ik doe wel wat aan afvalscheiding hier en daar, maar verder ben ik niet zo nobel.

De reden van de wijziging in mijn voedingspatroon is de jarenlange ellende van PDS-klachten. Hier en daar probeerde ik eens wat en soms was er wat verbetering. Maar net zo snel ging het weer mis en het is zo moeilijk te bepalen waar het aan ligt. Het enige wat op viel was dat de Sonja Bakker* periode een goede peride was voor mn ingewanden.

Bij toeval Google'de ik een site tevoorschijn waar eens niet de geijkte tips op stonden, maar daadwerkelijk informatie over het hoe en waarom. Ik raakte zowaar gexefnspireerd. Voordat ik het pakket daadwerkelijk wilde aanschaffen (weekmenu's etc) vroeg ik eerst een proef-dagmenu aan per e-mail. En daar was 'ie weer: demotivatie. Dure ingredixebnten en aparte gerechten waarbij ik mezelf al afvroeg wat ik ermee moest, laat staan dat ik een slecht etende kleuter kan overtuigen. Dan komt het aan op creativiteit. Ik heb zo nauwgezet mogelijk de tips geprobeerd te plukken van de site en heb mn eigen lijstje gemaakt van 'don'ts'. Zo kan ik normaal koken voor mezelf en Nien.ke, houd ik het budgettechnisch een beetje gezellig en hopelijk werkt het ook nog.

Voorlopig schrap ik melk volledig (i.v.m. lactose en casexefne; wat voor de mens moielijk te verteren is en een voedingsbron is voor de slechte bacterixebn in de darmen). Ook zetmeel (pasta/rijst/aardappels) worden tot het minimum beperkt (na omzetting in suikers een voedingsbron voor de slechte bacterixebn in de darmen). Brood wordt i.v.m. onoplosbare vezels tijdelijk vervangen door producten met oplosbare vezels zodat de gexefrriteerde darmen tot rust kunnen komen. Geleidelijk zal dit weer worden gexefntroduceerd.

Als eerste betekent dit de introductie van sojamelk en -yoghurt om gewoon brinta en muesli te kunnen eten. De yoghurt nam ik vandaag als eerste en smaakte verrassend genoeg… naar yoghurt. Dus ik ben benieuwd naar de melk. Gezien de prijs van beide vervangers ga ik er wel zuinig mee om; een pak sojamelk kost gewoon 2x zoveel als gewone melk.

Ik ben zeer benieuwd of ik deze keer een goed te volgen modus kan vinden om het leefbaar te maken en om toch af en toe iets 'anders' te kunnen eten zonder gelijk een ingewandentechnische meltdown te hebben. Keep ya posted.

* na bestudering van m'n Sonja Bakker boek viel me op dat melk weinig voorkomt in het dieet. Ook pasta, rijst en aardappels worden maar in kleine hoeveelheden gebruikt. Wellicht ligt hier de basis?

Als iemand me zou hebben beoordeeld op basis van m'n Albert-Heijn-mandjes-inhoud dan zou 'ie me direct afschrijven als healthfreak. Als biologische geitenwollensok met wereldverbeterende attitude. Met m'n sojamelk, biologische muesli, sojayoghurt, hummus en alfalfa… zelfs m'n Appie-app sloeg ervan op tilt! Maar ik beloof u dat ik vanaf nu niet ineens groen wordt. Toegegeven, ik doe wel wat aan afvalscheiding hier en daar, maar verder ben ik niet zo nobel.

De reden van de wijziging in mijn voedingspatroon is de jarenlange ellende van PDS-klachten. Hier en daar probeerde ik eens wat en soms was er wat verbetering. Maar net zo snel ging het weer mis en het is zo moeilijk te bepalen waar het aan ligt. Het enige wat op viel was dat de Sonja Bakker* periode een goede peride was voor mn ingewanden.

Bij toeval Google'de ik een site tevoorschijn waar eens niet de geijkte tips op stonden, maar daadwerkelijk informatie over het hoe en waarom. Ik raakte zowaar gexc3xafnspireerd. Voordat ik het pakket daadwerkelijk wilde aanschaffen (weekmenu's etc) vroeg ik eerst een proef-dagmenu aan per e-mail. En daar was 'ie weer: demotivatie. Dure ingredixc3xabnten en aparte gerechten waarbij ik mezelf al afvroeg wat ik ermee moest, laat staan dat ik een slecht etende kleuter kan overtuigen. Dan komt het aan op creativiteit. Ik heb zo nauwgezet mogelijk de tips geprobeerd te plukken van de site en heb mn eigen lijstje gemaakt van 'don'ts'. Zo kan ik normaal koken voor mezelf en Nien.ke, houd ik het budgettechnisch een beetje gezellig en hopelijk werkt het ook nog.

Voorlopig schrap ik melk volledig (i.v.m. lactose en casexc3xafne; wat voor de mens moielijk te verteren is en een voedingsbron is voor de slechte bacterixc3xabn in de darmen). Ook zetmeel (pasta/rijst/aardappels) worden tot het minimum beperkt (na omzetting in suikers een voedingsbron voor de slechte bacterixc3xabn in de darmen). Brood wordt i.v.m. onoplosbare vezels tijdelijk vervangen door producten met oplosbare vezels zodat de gexc3xafrriteerde darmen tot rust kunnen komen. Geleidelijk zal dit weer worden gexc3xafntroduceerd.

Als eerste betekent dit de introductie van sojamelk en -yoghurt om gewoon brinta en muesli te kunnen eten. De yoghurt nam ik vandaag als eerste en smaakte verrassend genoeg… naar yoghurt. Dus ik ben benieuwd naar de melk. Gezien de prijs van beide vervangers ga ik er wel zuinig mee om; een pak sojamelk kost gewoon 2x zoveel als gewone melk.

Ik ben zeer benieuwd of ik deze keer een goed te volgen modus kan vinden om het leefbaar te maken en om toch af en toe iets 'anders' te kunnen eten zonder gelijk een ingewandentechnische meltdown te hebben. Keep ya posted.

* na bestudering van m'n Sonja Bakker boek viel me op dat melk weinig voorkomt in het dieet. Ook pasta, rijst en aardappels worden maar in kleine hoeveelheden gebruikt. Wellicht ligt hier de basis?

Su zanne (30) is onlangs gescheiden. Ze is co-ouder van haar dochter Ni enke (4), die om de week bij haar is.
"Mijn ex en ik waren twaalfeneenhalfjaar samen toen we trouwden. Ons huwelijk duurde maar een half jaar, we waren uit elkaar gegroeid. Achteraf gezien waren de eerste tekenen dat het niet goed ging er allang, maar die heb ik genegeerd. Of ik had het gewoon niet door. De beslissing om uit elkaar te gaan vond ik moeilijk. We hadden een dochter, wat nam ik haar af? Ik dwing haar om in twee huizen op te groeien, daarover heb ik me heel schuldig gevoeld. Al heeft zij er geen problemen mee: ze voelt zich bij ons allebei thuis. Na de scheiding vwas ik alleen. Naar dat moment had ik erg uitgekeken maar in werkelijkheid was het heel heftig. Toen het zo ver was lag ik naar het plafond te staren en dacht: wat nu? Min ex en ik waren erg op elkaar gericht, deden alles samen. We kenden elkaar sinds onze puberteit en hadden dezelfde vrienden. Ik had geen leven of vriendinnen van mezelf. Het alleen zijn was daardoor extra confronterend. Mijn dochter is om de week bij me. Als zij er niet is, ben ik dus echt alleen. Een tijd lang had ik weinig zin om er iets van te maken. Ik zorgde slecht voor mezelf, vond het niet de moeite waad om voor mezelf te koken. Het heeft even geduurd voordat ik het fijn vond om op de bank een boek te lezen of te koken voor vrienden. De omslag kwam toen ik een film met Julia Roberts zag: Eat Pray Love. Hierin gaat ze op zoek naar zichzelf. Ik dacht: dit gaat over mij. Ik realiseerde me dat het om mij draait, ik moest het zelf doen. De film was mijn wake upcall: je moet het voor jezelf leuk maken. Ik begon klein. Elke avond mocht ik tot negen uur met mijn werk of huis bezig zijn, daarna was het tijd voor mij. Dan las ik een boek, belde met vriendinnen of keek ik een film. Nu neem ik wat grotere stappen en doe ik dingen die ik al heel lang wilde doen. Zo ben ik gestart met een cursus yoga."

Bron: Flair 25-2 t/m 03-03 2011

Op verzoek heb ik ook hier m'n interview geplaatst dat vorige week te lezen was in Flair.

In december ben ik benaderd door journaliste Saskia Smith voor een interview over de scheiding en hoe ik daarna weer vertrouwen kreeg in de toekomst. Ik besloot eraan mee te werken. In dezelfde maand nam zij een telefonisch interview af en eind januari volgende een heuse fotoshoot bij Studio309. Eerst werd ik door een visagist en stylist helemaal opgedoft, waarna fotograaf Anouk de Kleermaeker hele mooie frames schoot. De foto in deze log is dezelfde als degene in Flair. Er zijn diverse mooie foto's gemaakt en deze zijn ook allemaal in mijn bezit.

Uiteindelijk was het apart om mezelf terug te zien in een tijdschrift en ook wel confronterend om m'n verhaal en gevoelens zo in het openbaar gepubliceerd te zien. Maar het is mijn verhaal en misschien wel een mooie afsluiter van een bewogen jaar waarin scheiding, verhuizen en mezelf terugvinden centraal stonden. Vanaf nu kan het echt alleen maar beter worden. Zij en ik, samen gaan we voor een mooie toekomst!

Su zanne (30) is onlangs gescheiden. Ze is co-ouder van haar dochter Ni enke (4), die om de week bij haar is.
"Mijn ex en ik waren twaalfeneenhalfjaar samen toen we trouwden. Ons huwelijk duurde maar een half jaar, we waren uit elkaar gegroeid. Achteraf gezien waren de eerste tekenen dat het niet goed ging er allang, maar die heb ik genegeerd. Of ik had het gewoon niet door. De beslissing om uit elkaar te gaan vond ik moeilijk. We hadden een dochter, wat nam ik haar af? Ik dwing haar om in twee huizen op te groeien, daarover heb ik me heel schuldig gevoeld. Al heeft zij er geen problemen mee: ze voelt zich bij ons allebei thuis. Na de scheiding vwas ik alleen. Naar dat moment had ik erg uitgekeken maar in werkelijkheid was het heel heftig. Toen het zo ver was lag ik naar het plafond te staren en dacht: wat nu? Min ex en ik waren erg op elkaar gericht, deden alles samen. We kenden elkaar sinds onze puberteit en hadden dezelfde vrienden. Ik had geen leven of vriendinnen van mezelf. Het alleen zijn was daardoor extra confronterend. Mijn dochter is om de week bij me. Als zij er niet is, ben ik dus echt alleen. Een tijd lang had ik weinig zin om er iets van te maken. Ik zorgde slecht voor mezelf, vond het niet de moeite waad om voor mezelf te koken. Het heeft even geduurd voordat ik het fijn vond om op de bank een boek te lezen of te koken voor vrienden. De omslag kwam toen ik een film met Julia Roberts zag: Eat Pray Love. Hierin gaat ze op zoek naar zichzelf. Ik dacht: dit gaat over mij. Ik realiseerde me dat het om mij draait, ik moest het zelf doen. De film was mijn wake upcall: je moet het voor jezelf leuk maken. Ik begon klein. Elke avond mocht ik tot negen uur met mijn werk of huis bezig zijn, daarna was het tijd voor mij. Dan las ik een boek, belde met vriendinnen of keek ik een film. Nu neem ik wat grotere stappen en doe ik dingen die ik al heel lang wilde doen. Zo ben ik gestart met een cursus yoga."

Bron: Flair 25-2 t/m 03-03 2011

Op verzoek heb ik ook hier m'n interview geplaatst dat vorige week te lezen was in Flair.

In december ben ik benaderd door journaliste Saskia Smith voor een interview over de scheiding en hoe ik daarna weer vertrouwen kreeg in de toekomst. Ik besloot eraan mee te werken. In dezelfde maand nam zij een telefonisch interview af en eind januari volgende een heuse fotoshoot bij Studio309. Eerst werd ik door een visagist en stylist helemaal opgedoft, waarna fotograaf Anouk de Kleermaeker hele mooie frames schoot. De foto in deze log is dezelfde als degene in Flair. Er zijn diverse mooie foto's gemaakt en deze zijn ook allemaal in mijn bezit.

Uiteindelijk was het apart om mezelf terug te zien in een tijdschrift en ook wel confronterend om m'n verhaal en gevoelens zo in het openbaar gepubliceerd te zien. Maar het is mijn verhaal en misschien wel een mooie afsluiter van een bewogen jaar waarin scheiding, verhuizen en mezelf terugvinden centraal stonden. Vanaf nu kan het echt alleen maar beter worden. Zij en ik, samen gaan we voor een mooie toekomst!

Maar waarxf3m dan?

Een vraag die in huize Moeder de boventoon voert. Nieuwsgierig is een understatement. Ik denk wel eens dat ze door een buitenaardse levensvorm is gestuurd om alles te weten te komen over het menselijk ras… Anyway… ervan uitgaande dat dxe1t overdreven is ben ik dus regelmatig op zoek naar een passende uitleg. Want ze stelt volwassen vragen en het kost nog best moeite om daar niet een volwassen antwoord op te geven.

Al sinds ze geboren is, ben ik niet zox92n x93coochiecoochiex94 moeder. Ik praatte vanaf het begin op een normale toon tegen haar en vertelde haar over van alles en nog wat. Verzon de gekste liedjes met haar naam erin en we hielden de leukste conversaties samen. Sinds het woord x91waaromx92 betekenis heeft gekregen, is echter het hek van de dam.

Omdat ze bijna vier is, en geen vierentwintig, probeer ik duidelijk doch summier te antwoorden. Wil je meer weten dan vraag je er maar om. Zo niet, dan komt het nog wel. Inmiddels is dan ook bekend dat babyx92s niet uit je navel komen, maar uit een ander niet nader te noemen donkere grot. Details wilde ze, gelukkig, niet weten. Ook De Dood heeft haar wel even bezig gehouden. Dankzij Oma Gooi, uit de geweldige en veel te korte kinderserie Knofje kwamen wij tot de definitie: x93als je dood bent, dan doet je lijfje het niet meer." Allesomvattend en genoeg om de komende tijd uitgepraat te zijn over dit onderwerp.

Recent zagen we in het zwembad een gehandicapte jongen. Rete-interessant natuurlijk, zox92n gekke-bekken-trekkende-bijzondere-geluiden-makende-jongen. Ze was zxf3 onder de indruk. Vele vragen werden in korte tijd op me afgevuurd en uiteindelijk vatte ik het samen als: x93zijn hoofdje doet het niet zo goed.x94 'Ooooohx85' was de respons. 'Zullen we weer gaan zwemmen, mama?'

Ik probeer vooral niet politiek correct te zijn in dit soort situaties. Aanvullende uitleg bij het gehandicapte kindje was, dat zij altijd heel knappe dingen doet (letters lezen, typen, spelletjes etc.) en dat het kindje dat niet kan. Makes total sense for her. Nuanceren komt nog wel.

Gelukkig kan ze zich ook veelvuldig verwonderen over wat alledaagsere zaken. Zo is er regelmatig teleurstelling over het feit dat mama grote b*rsten heeft en zij nog niet (met de aanvullende vraag of ik mx92n BHx92s wil bewaren voor als zij groot is.)

De meest voorkomende vraag is overigens Waarom niet. Maar dan op de vraag of ze iets lekkers magx85 voor de zesmiljoenstekeerineenuur… Dus met een beetje geduld ziet u ons vanzelf terug bij 'Help, ons kind is te dik! Editie 2021.

Maar waarxc3xb3m dan?

Een vraag die in huize Moeder de boventoon voert. Nieuwsgierig is een understatement. Ik denk wel eens dat ze door een buitenaardse levensvorm is gestuurd om alles te weten te komen over het menselijk ras… Anyway… ervan uitgaande dat dxc3xa1t overdreven is ben ik dus regelmatig op zoek naar een passende uitleg. Want ze stelt volwassen vragen en het kost nog best moeite om daar niet een volwassen antwoord op te geven.

Al sinds ze geboren is, ben ik niet zoxe2x80x99n xe2x80x9ccoochiecoochiexe2x80x9d moeder. Ik praatte vanaf het begin op een normale toon tegen haar en vertelde haar over van alles en nog wat. Verzon de gekste liedjes met haar naam erin en we hielden de leukste conversaties samen. Sinds het woord xe2x80x98waaromxe2x80x99 betekenis heeft gekregen, is echter het hek van de dam.

Omdat ze bijna vier is, en geen vierentwintig, probeer ik duidelijk doch summier te antwoorden. Wil je meer weten dan vraag je er maar om. Zo niet, dan komt het nog wel. Inmiddels is dan ook bekend dat babyxe2x80x99s niet uit je navel komen, maar uit een ander niet nader te noemen donkere grot. Details wilde ze, gelukkig, niet weten. Ook De Dood heeft haar wel even bezig gehouden. Dankzij Oma Gooi, uit de geweldige en veel te korte kinderserie Knofje kwamen wij tot de definitie: xe2x80x9cals je dood bent, dan doet je lijfje het niet meer." Allesomvattend en genoeg om de komende tijd uitgepraat te zijn over dit onderwerp.

Recent zagen we in het zwembad een gehandicapte jongen. Rete-interessant natuurlijk, zoxe2x80x99n gekke-bekken-trekkende-bijzondere-geluiden-makende-jongen. Ze was zxc3xb3 onder de indruk. Vele vragen werden in korte tijd op me afgevuurd en uiteindelijk vatte ik het samen als: xe2x80x9czijn hoofdje doet het niet zo goed.xe2x80x9d 'Ooooohxe2x80xa6' was de respons. 'Zullen we weer gaan zwemmen, mama?'

Ik probeer vooral niet politiek correct te zijn in dit soort situaties. Aanvullende uitleg bij het gehandicapte kindje was, dat zij altijd heel knappe dingen doet (letters lezen, typen, spelletjes etc.) en dat het kindje dat niet kan. Makes total sense for her. Nuanceren komt nog wel.

Gelukkig kan ze zich ook veelvuldig verwonderen over wat alledaagsere zaken. Zo is er regelmatig teleurstelling over het feit dat mama grote b*rsten heeft en zij nog niet (met de aanvullende vraag of ik mxe2x80x99n BHxe2x80x99s wil bewaren voor als zij groot is.)

De meest voorkomende vraag is overigens Waarom niet. Maar dan op de vraag of ze iets lekkers magxe2x80xa6 voor de zesmiljoenstekeerineenuur… Dus met een beetje geduld ziet u ons vanzelf terug bij 'Help, ons kind is te dik! Editie 2021.

Aftellen. Want. Over krap twee maandjes wordt die kleine draak vier jaar. VIER! En dan gaat ze naar school. De Basis School. Dat u het even weet. Aldus de prxe9-kleuter. En. Daar gaat ze naar juf B. xc9n naar juf M. (want tegenwoordig hebben ze twee leerkrachten nodig om een kleuter van deze tijd iets bij te brengen). Die gaan haar van alles leren. Zoals letters. x93Kijk mam, kijk mam. Mxc1xc1xc1xc1xc1Mx85 de A van Appel!x94. En cijfers. Al kent ze die allxe1ng. Pffff. Hallo. Ze is praktisch vier. MeneerVanDalenWachtOpAntwoord heeft al bijna geen geheimen meer voor dx92r.

En ik? Ik sta erbij en kijk ernaar. Ik ben namelijk een tegenstander. Ik wil helemaal niet dat ze naar school gaat. Niet omdat ze er niet aan toe is hoor, ze zou in principe al zo in kunnen stromen op een scholengemeenschap, met haar IQ. Nee, gewoon omdat ze nu nog zox92n lief klein opdondertje is. En dat ze van die school alleen maar (eigen)wijzer wordt. Als zij straks nxf3g meer letters kent dan nu, dan kan ik haar dus ook niet meer voorliegen over wat ergens staat. Nu verzin ik er uit eigenbelang regelmatig op los. Word ik straks gewoon op mx92n vingers getikt. En gaat ze leren klokkijken. Kan ik ook niet meer uit mx92n duim zuigen dat het toch xe9cht bedtijd is en dat alle kinderen allxe1ng op bed liggen. x93Dxfbxfbxfbh, Pffff, Ggggg, Tsssss, x91t is nog geen tijd hoor, mamx85x94 Ik hoor x91t x91r nu al zeggen.

Aftellen dus, want binnenkort gaat ze aan mijn hand naar dat immense gebouw. Met dx92r trommeltje en bekertje drinken. En sta ik uiteindelijk elke middag voor Jan L*L om 15.15 uur op het schoolplein omdat ze graag wil spelen bij Storm, Destiny, Wolf of Youniquxe9*.

*Ik ga ervan uit dat kinderen in ons pittoreske dorpje allemaal van die vernieuwende ouders hebben die slecht zijn in combineren, danwel spellen of er niet over nadenken dat kinderen later als ze groot zijn met zox92n naam een multinational moeten kunnen leiden. Hier vind je daar nog een stukje over.

Aftellen. Want. Over krap twee maandjes wordt die kleine draak vier jaar. VIER! En dan gaat ze naar school. De Basis School. Dat u het even weet. Aldus de prxc3xa9-kleuter. En. Daar gaat ze naar juf B. xc3x89n naar juf M. (want tegenwoordig hebben ze twee leerkrachten nodig om een kleuter van deze tijd iets bij te brengen). Die gaan haar van alles leren. Zoals letters. xe2x80x9cKijk mam, kijk mam. Mxc3x81xc3x81xc3x81xc3x81xc3x81Mxe2x80xa6 de A van Appel!xe2x80x9d. En cijfers. Al kent ze die allxc3xa1ng. Pffff. Hallo. Ze is praktisch vier. MeneerVanDalenWachtOpAntwoord heeft al bijna geen geheimen meer voor dxe2x80x99r.

En ik? Ik sta erbij en kijk ernaar. Ik ben namelijk een tegenstander. Ik wil helemaal niet dat ze naar school gaat. Niet omdat ze er niet aan toe is hoor, ze zou in principe al zo in kunnen stromen op een scholengemeenschap, met haar IQ. Nee, gewoon omdat ze nu nog zoxe2x80x99n lief klein opdondertje is. En dat ze van die school alleen maar (eigen)wijzer wordt. Als zij straks nxc3xb3g meer letters kent dan nu, dan kan ik haar dus ook niet meer voorliegen over wat ergens staat. Nu verzin ik er uit eigenbelang regelmatig op los. Word ik straks gewoon op mxe2x80x99n vingers getikt. En gaat ze leren klokkijken. Kan ik ook niet meer uit mxe2x80x99n duim zuigen dat het toch xc3xa9cht bedtijd is en dat alle kinderen allxc3xa1ng op bed liggen. xe2x80x9cDxc3xbbxc3xbbxc3xbbh, Pffff, Ggggg, Tsssss, xe2x80x98t is nog geen tijd hoor, mamxe2x80xa6xe2x80x9d Ik hoor xe2x80x98t xe2x80x98r nu al zeggen.

Aftellen dus, want binnenkort gaat ze aan mijn hand naar dat immense gebouw. Met dxe2x80x99r trommeltje en bekertje drinken. En sta ik uiteindelijk elke middag voor Jan L*L om 15.15 uur op het schoolplein omdat ze graag wil spelen bij Storm, Destiny, Wolf of Youniquxc3xa9*.

*Ik ga ervan uit dat kinderen in ons pittoreske dorpje allemaal van die vernieuwende ouders hebben die slecht zijn in combineren, danwel spellen of er niet over nadenken dat kinderen later als ze groot zijn met zoxe2x80x99n naam een multinational moeten kunnen leiden. Hier vind je daar nog een stukje over.

x93Eerst dronk hij altijd chocomel. Maar dat is natuurlijk txf3ch vet. Daarom koop ik nu maar Red Bull.x94

Legendarische quote van de moeder van xe9xe9n van de met (morbide) obesitas gediagnosticeerde kinderen, gezien in het programma x91Help, ons kind is te dik!x92. En ik huiverx85

Ongelofelijk hoe naxefef de ouders van deze jongens waren als het aankwam op postuur, gewicht en voeding. Eeuwig werkende ouders wier kinderen elke dag lunchen in hun cafetaria. Gek genoeg kozen de kinderen nooit voor een broodje rosbies, maar enkel uit het assortiment frituursnacks.

Jongetje twee, Enrico, woog maar liefst dubbel zoveel als hij zou moeten wegen in verhouding tot zx92n lengte. Morbide obesitas.

Onbegrijpelijk dat ouders in deze tijd niet weten wat ze hun kinderen voorschotelen. Nagenoeg elke fabrikant heeft de voedingswaarden van een product uitgebreid vermeld en ook via internet is makkelijk te vinden hoeveel een gemiddeld dagmenu aan caloriexebn mag bevatten. In dit geval waren de ouders overigens ook niet bepaald slank. Dus een schone taak om met de hele familie eens een leerproces aan te gaan over een gezondere levensstijl.

Omdat ik vind dat een kind van twaalf nog niet (geheel) het besef heeft en de gevolgen kan overzien van voeding, is dit wat mij betreft te bestempelen als kindermishandeling. Natuurlijk kun je een kind op deze leeftijd best aanspreken op zx92n gedrag en x91m wijzen op de gevaren. Maar als je in huis niets anders kunt vinden dan troep, dan weet het kind niet beter. Dus eet het troep. En troep was het. Drie vuilniszakken vol snoep, snack en zooi werden afgevoerd. De 8(?)-laden vriezer was in xe9xe9n klap leeg, evenals de snoep- en koeklade.

Twee jongetjes van elf en twaalf jaar. Weinig vriendjes, geen hobbyx92s. In hun eigen wereldje met hun hamster en uiteraard de spelcomputers. Hard op weg op zowel lichamelijk als geestelijk nog verder af te takelen.

Ik voel een mooie SIRE-reclame opkomen.